อนิจจา ไข่ระเบิด

เหตุเกิดขึ้นวันอาทิตย์ ด้วยความหิวข้าวอย่างรุนแรง ในเวลาประมาณบ่ายโมง นาย ก. (ไม่ขอเปิดเผยชื่อที่แท้จริง เนื่องด้วยอาจส่งผลเสียต่อผู้ประสบเหตุ ทางด้านจิตใจได้) ได้หยิบเอาผัดฝักทองที่ยังเหลืออยู่ในตู้เย็นออกมาเพื่อที่จะทำการ “อุ่น” ด้วยเครื่องไมโครเวฟ นาย ก. ก็ได้เหลือบไปเห็น “ไข่” ต้มที่เหลือมาจากเมื่อเช้า และด้วยความเสียดายปนหิว ก็เลยนำไปทำการอุ่นดวยเครื่องไมโครเวฟเป็นเวลา สาม นาที

เมื่อเวลาได้ผ่านไปเป็นเวลา สองนาที สามสิบแปดวินาที

“ปุ้ง~!!!”

เสียงระเบิดดังขึ้น นาย ก. ตกใจมาก รีบวิ่งออกไปดูที่เครื่องไมโครเวฟ เนื่องด้วยกลัวว่าจะมีคนมาลอบวางระเบิดโรงแรม หรือไม่ก็ห้องข้างๆมันยิงกัน หรือไม่ก็มีคนร้ายวิ่งเข้ามาหลบในโรงแรมแล้วตำรวจโยนระเบิดน้ำตาเข้ามา (โอ๊ะ ว่าแล้วเชียว ขณะกำลังนั่งพิมพ์อยู่นี่ก็ “หวอ ออก” – ได้ยินเสียงรถดับเพลิง ไม่ก็รถตำรวจวิ่งมาอีกแล้ว)

ทำไมมันไม่ทำให้รถดับเพลิงเปิดหวอเสียงหนึ่ง รถตำรวจอีกเสียงหนึ่ง รถพยาบาลมันก็ยังดัง “ต๊าย-แหน่ ต๊าย-แหน่ ต๊าย-แหน่” ของมันไปเรื่อย เซ็งจิงๆ จะได้ไม่ต้องมานั่งเดาว่ามันรถอะไรวิ่งไปหนอ???

กลับมาเข้าเรื่องต่อ นาย ก. ก็เลยรีบไปดูที่ตู้ไมโครเวฟ (ก็เสียงมันดังมาจากข้างในนี่นา) ด้วยความตกใจ จึงรีบเปิดตู้ไมโครเวฟดู ก็เห็นภาพที่น่าสยดสยอง รันทดใจมั่กๆ